به گزارش ایسنا، محققان در سالهای اخیر اظهار داشتهاند که آلزایمر ممکن است از طریق عفونت گسترش یابد که ممکن است به نوعی مانند یک پاتوژن منتقل شود و در نهایت در این بیماری بروز کند.
در گزارش جدیدی که در مجله The Lancet منتشر شده است، دانشمندان شواهد مربوط به یکی از جنبههای این نظریه را بررسی میکنند و ارزیابی میکنند که پروتئینهای آمیلوئید بتا مرتبط با آلزایمر چقدر میتوانند از طریق انتقال خون منتقل شوند.
جان کالینج(John Collinge)، متخصص مغز و اعصاب از کالج دانشگاهی لندن میگوید: انتقال خون مهم است و جان بسیاری را نجات میدهد. با این حال، برای اطمینان از ایمن بودن آن تا حد امکان، مهم است که هرگونه خطر احتمالی را به طور کامل بررسی کنیم.
در سال ۲۰۱۵، یک مطالعه اولین شواهد واقعی را ارائه داد که نشان میداد آسیب آمیلوئید ممکن است از طریق روشهای پزشکی بین انسانها قابل انتقال باشد و تحقیقات بعدی در سال ۲۰۱۶ شواهد بیشتری از همین موضوع را یافتند.
در سالهای پس از آن، مطالعات دیگر شواهد بیشتری را کشف کردهاند. مقالهای که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، نشان داد که ابزارهای جراحی آلوده ممکن است پروتئینهای آلزایمر را بین بیماران منتقل کنند؛ شاید مشابه با نحوهای که پریونهای عفونی باعث میشوند پروتئینهای سالم به پروتئینهای مضر و بدتاخورده تبدیل شوند.
از نظر خطرات انتقال خون، نقطه عطفی در سال ۲۰۲۳ رخ داد؛ زمانی که یک مطالعه جمعیتی بزرگ از دانمارک و سوئد نشان داد افرادی که از اهداکنندگانی که بعداً دچار خونریزی داخل مغزی شدهاند، خون دریافت کردهاند، احتمال بیشتری دارد که سالها بعد دچار خونریزی مغزی مکرر شوند.
یکی از دلایل مهم این است که خونریزیهای خودبهخودی مغز، علامت مشخصه آنژیوپاتی آمیلوئید مغزی(CAA) است که یک بیماری جدا از آلزایمر است، اما با پروتئینهای آمیلوئید بتا مرتبط است.
به گفته کالینج و تیمش، محتملترین توضیح بیولوژیکی برای آنچه رخ داده این است که دانههای اولیه آمیلوئید بتا که هنوز به بیماری CAA تبدیل نشده بودهاند، در خون اهداکنندگان وجود داشتهاند و در طول انتقال خون به گیرندگان منتقل شدهاند.
البته ما با اطمینان نمیدانیم که این اتفاق افتاده است یا نه و محققان محتاط هستند که اغراق نکنند، اما استدلال میکنند که در صورتی که انتقال پاتولوژی آلزایمر از طریق خون چیزی بیش از یک فرضیه باشد، ما به اندازه کافی در مورد خطرات احتمالی در اینجا میدانیم تا از خود محافظت کنیم.
محققان میگویند: انتقال پاتولوژی آمیلوئید بتا از طریق خون و فرآوردههای خونی تزریقی یک نگرانی موجه است و ما باید اذعان کنیم که اطلاعات کافی برای تعیین کمیت وسعت مشکل یا فناوریهای مورد نیاز برای پاسخ به سوالات کلیدی نداریم.
این تیم میگوید که ما در وهله اول به تجزیه و تحلیلهای اپیدمیولوژیک در مقیاس بزرگ مانند مطالعه اسکاندیناوی که بیش از یک میلیون نفر را مورد مطالعه قرار داده نیاز داریم تا بررسی کنیم که آیا در طول انتقال خون، چیزی بیش از خون منتقل میشود یا خیر.
اقدامات حفاظتی اضافی میتواند شامل نظارت بیشتر بر بیماران در معرض خطر بیشتر باشد. به عنوان مثال به دلیل نیاز بیماران به انتقال مکرر خون و یک سیستم جدید برای بررسی اینکه آیا نشانگرهای زیستی خون برای آلزایمر میتوانند به شناسایی اهداکنندگان خون کمک کنند که ممکن است در معرض خطر ابتلا به آسیبشناسی آمیلوئید بتا باشند.
این خطرات ممکن است در حال حاضر تا حد زیادی نظری باشند، اما محققان میگویند که ما خطرات عدم آمادگی را به خوبی میدانیم.
تحقیقات خون آلوده بریتانیا که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، رسوایی خون آلوده بریتانیا را بررسی کرد که ممکن است بیش از ۳۰ هزار بیمار را بین دهههای ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ با خون آلوده، آلوده کرده باشد و به عنوان بدترین فاجعه درمانی در تاریخ خدمات بهداشت ملی بریتانیا توصیف میشود.
کالینج میگوید: تحقیقات خون آلوده، هشداری در مورد انتظار برای قطعیت مطلق قبل از تصمیمگیری در مورد ایمنی بیمار ارائه میدهد. ما همچنین فکر میکنیم که مهم است در مورد خطرات احتمالی انتقال آمیلوئید بتا شفاف و صریح باشیم تا بتوانیم هرگونه خطر بالقوه برای بیماران را به طور پیشگیرانه کاهش دهیم.
در حالی که کارشناسان میگویند خطرات شناخته شده در حال حاضر اندک هستند، آنها موافقند که ما باید در مورد آنچه ممکن است در اینجا اتفاق بیفتد، اطلاعات بیشتری کسب کنیم و در عین حال اعتماد عمومی به ایمنی انتقال خون را حفظ کنیم.
سوزان کولهاس(Susan Kohlhaas)، مدیر اجرایی تحقیقات و مشارکتها در تحقیقات آلزایمر بریتانیا که در نگارش این مقاله مشارکت نداشته است، میگوید: آنچه این بررسی انجام میدهد، شناسایی یک شکاف مهم در دانش ما است.
وی افزود: نویسندگان، تحقیقات خاصی را برای تعیین اینکه آیا انتقال از طریق خون رخ میدهد، چه کسی ممکن است بیشتر در معرض خطر باشد و آیا اقداماتی برای کاهش این خطر لازم است، مطرح میکنند. در حال حاضر، ما به سادگی شواهد کافی برای پاسخ به این سؤالات نداریم، به همین دلیل این مهم است و تحقیقات بیشتری لازم است.
این یافتهها در مجله Lancet گزارش شده است.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید
دیدگاه ها