به گزارش شفافیت به نقل از گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ در حال حاضر 6 کشور اروپایی درگیر اعتراض‌های مردمی هستند؛ اعتراضاتی که ابتدا از فرانسه در نیمه ماه سپتامبر یعنی بیش از یک ماه پیش شروع شد و در هفته‌های بعد به کشورهای دیگری نیز گسترش یافت.اعتراضاتی که هرچند از قبل نیز وجود داشتند اما طی چند ماه اخیر و هم‌زمان با رکوردشکنی قیمت سوخت در جهان و تشدید تورم در کشورهای مختلف، شدت بیشتری گرفته‌اند. این اعتراضات که بیشتر با مطالبات دانشجویی و دانش‌آموزی آغاز شدند، گویی آتشی زیر خاکستر نارضایتی‌های اقتصادی بودند که فشارهای ناشی از بسته‌شدن تنگه هرمز و اختلال در عبور انرژی در جهان، شعله‌های آن را برافروخته‌تر کرد.به‌طوریکه رئیس‌جمهور فرانسه طی یک ماه گذشته دو بار در نطق های رسمی خود اعتراف کرده که مردم کشورش از جنگی که علیه ایران در خلیج فارس به راه افتاده رنج می‌برند.
فرانسهجرقه اعتراضات فرانسه از اعتراضات دانش‌آموزی در حومه پاریس زده شد؛ دانش‌آموزانی که از کمبود معلم، غیبت طولانی‌مدت کادر آموزشی، فرسودگی ساختمان‌ها و ناکافی‌بودن امکانات مدارس انتقاد داشتند مطالبات اولیه به‌تدریج با نارضایتی از افزایش هزینه‌های زندگی، قیمت بنزین و گازوئیل و کاهش قدرت خرید پیوند خورد.معترضان حالا می‌گویند که از افزایش هزینه زندگی، قیمت بالای بنزین و گازوئیل و کاهش قدرت خرید ناراضی‌اند. آنها خواستار بهبود خدمات عمومی، حمایت از قدرت خرید و توجه بیشتر به نابرابری اجتماعی است.رویترز طی گزارشی به خواسته‌های اصلی معترضان پرداخته و نوشته است اعتراض آنها به کاهش قدرت خرید، افزایش قیمت سوخت، نابرابری آموزش عمومی، نابرابری اقتصادی و اجتماعی و پایان برخورد خشونت آمیز پلیس با معترضان است.این خواسته‌ها و مطالبات، یادآورجنبش «جلیقه زردها» در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ است که ابتدا علیه افزایش مالیات سوخت شکل گرفت و بعد به نارضایتی گسترده‌تر از نابرابری اقتصادی گسترش یافت.
ایتالیاپس از فرانسه نوبت به ایتالیا رسید؛ کشوری که 16 اکتبر دانش آموزان سراسر این کشور در اعتراض به سیاست‌های آموزشی دولت به خیابان آمدند؛ آنها خواستار افزایش بودجه عمومی آموزشی بودند.در دو روز بعد هم مردم در اعتراض به وضع معیشتی، هزینه زندگی و خدمات عمومی به خیابان‌ها آمدند اما این اعتراض‌ها در چند شهر از جمله میلان به درگیری کشیده شد. در این میان 14 تا 20 اکتبر هم اعتراض رانندگان کامیون و کشاورزان در جنوب ایتالیا علیه افزایش هزینه سوخت و حمل‌ونقل در جریان بود که باعث شد تحویل مواد غذایی با اختلال روبرو و برخی از فروشگاه ها با کمبود مواجه شوند.گرانی و کاهش قدرت خرید، دستمزدهای راکد که متناسب با هزینه‌ها رشد نکرده و کمبود مسکن مقرون به صرفه دلیل نارضایتی ایتالیایی ها برای امدن به خیابان بوده است.
آلبانیدانشجویان آلبانیایی هم 13 اکتبر در تیرانا اعتراضات خود را آغاز کردند هرچند این اعتراض ها به چند ماه قبل باز می‌گشت اما جرقه جدی شدن آن همان نارضایتی‌های اقتصادی و اموزشی بود که حالا خود را شدیدتر نشان می‌داد. این اعتراض ها در 14 اکتبر به درگیری خیابانی کشیده شد.محور مطالبات، هزینه بالای تحصیل، وضعیت نامناسب دانشگاه‌ها و خوابگاه‌ها، کمبود حمایت مالی و دشواری پیدا کردن کار پس از فارغ‌التحصیلی بود. جوانان از دشواری پیدا کردن کار پس از فارغ‌التحصیلی و فاصله میان ثروتمندان و اقشار کم‌درآمد ناراضی‌اند.برای بخشی از معترضان، مسئله اصلی این است که تحصیلات دانشگاهی لزوما به شغل مناسب و آینده اقتصادی باثبات منجر نمی‌شود؛ در چنین وضعیتی، نارضایتی از فساد، شکاف طبقاتی و شرایط سیاسی نیز با مطالبات اقتصادی ترکیب شده است.
اسپانیااعتراضات مردم اسپانیا هم با اعتصاب نامحدود معلم ها شروع شد که خواستار افزایش کاهش ساعت تدریس و حجم کاری حقوق بودند اما این با اعتراض به شرایط مسکن همراه شد اخراج یک زن ۷۸ ساله از خانه‌ای که چندین دهه در آن زندگی کرده بود، در اواخر سپتامبر نیز موجی از خشم عمومی برانگیخت.معترضان خواستار حمایت از مستاجران و مهار افزایش اجاره بها شدند حالا معترضان می‌گویند که هزیته‌های مسکن با درمدهای بسیاری از مردم هم خوانی ندارد.
بلژیکبروکسل و لیژ هم شاهد تجمع‌هایی درباره سیاست‌های ریاضتی، آموزش و شرایط اقتصادی بوده‌اند. اعتراضات بلژیک هم با اعتراضات دانش‌آموزی و شکایت از هزینه‌های اموزش شروع شد و با اعتراض‌های سراسری اتحادیه‌های کارگری علیه کاهش بودجه و فشارهای معیشتی ادامه پیدا کرد.معترضان خواستار توقف یا تعدیل کاهش بودجه خدمات عمومی، حفاظت از خدمات درمانی و آموزشی، مقابله با افزایش هزینه زندگی و انتقال بخش بیشتری از بار مالیات به افراد پردرآمد به‌جای کاهش خدمات هستند.
پرتغال اعتراضات معیشتی حالا به پرتغال هم رسیده است؛ لیسبون و پورتو از مراکز اعتراض به افزایش اجاره‌بها، هزینه زندگی، دستمزدها و اصلاحات قوانین اجاره هستند.گزارش‌ها از تجمع‌های گسترده و بازداشت معترضان حکایت دارند؛ بحران مسکن، اجاره‌های سرسام‌آور، دستمزدهای پایین و افزایش هزینه زندگی جرقه اعتراضات 7 اکتبر در پرتغال بود اما تجمع‌های اعتراضی در 17 اکتبر سراسری شد و به اوج خود رسید.معترضان خواستار کنترل اجاره‌بها و افزایش اقساط مسکن و به طورکلی بهبود شرایط مسکن هستند؛ آنها می‌گویند درآمدها با هزینه مسکن، مواد غذایی، سوخت و سایر مخارج ضروری همخوانی ندارد؛ آنها خواستار افزایش دستمزد و مستمری و بهبود خدمات عمومی بهتر هستند.دلیل عمیق‌تر نارضایتی در پرتغال فشار اقتصادی طولانی‌مدت است؛ قیمت خرید خانه در پرتغال از سال ۲۰۱۷ بیش از دو برابر و اجاره قراردادهای جدید هم تقریبا دو برابر شده است.
حالا جنگی که کیلومترها دورتر، در آب‌های نیلگون خلیج فارس علیه ایران به راه افتاده، اکنون خود را در قلب اروپا نشان می‌دهد؛ جایی‌که موج گرانی سوخت، افزایش هزینه‌های زندگی و کاهش قدرت خرید، نارضایتی‌های انباشته مردم را شعله‌ورتر کرده است؛ گویی آتش جنگ، از خلیج فارس فراتر رفته و در خیابان‌های اروپا، به شکل اعتراضات مردمی زبانه می‌کشد.
دیدگاهتان را بنویسید
دیدگاه ها